 |
| fot. AZ |
Tej książki nie można pominąć! Japoński bestseller! To lektura obowiązkowa!
Jedyne 114 stron, więc nikogo nie zmęczy.
Autorka to najmłodsza (pisząc miała zaledwie 19 lat) laureatka najbardziej prestiżowego wyróżnienia literackiego w Japonii - Nagrody im. Akutagawy.
Mądra książka, która precyzyjnie ale i delikatnie przybliża problem samotności, osamotnienia. Taki stan, w którym znajdujesz się poza grupą rówieśników i nigdzie nie przynależysz. Nie chcesz się dopasowywać do ludzi obok, jednak innych. Nie chcesz rezygnować z siebie. Przebywasz we własnym świecie. Maskując zagubienie bohaterka bywa złośliwa i kąśliwa. To jednak tylko pogarsza jej sytuację.
Ludzi takich jak bohaterka książki jest więcej. Jednak, czy aby przestać być samotnym wystarczy po prostu przebywać w czyimś towarzystwie? Jeśli "jesteśmy na siebie skazani", czy wytworzy się między nami więź?
"Chciałam, żeby mnie dostrzegano. Chciałam, żeby mnie akceptowano. Chciałabym pochwycić w palce czarne pasma, które oplatają moje serce, tak samo jak ściąga się z grzebienia pozostałe na nim włosy i wyrzuca do kosza na śmieci.
Myślałam tylko o rzeczach, których pragnęłam od innych. Nie przychodziło mi do głowy nic, co sama chciałabym dla nich zrobić."
oprac. AZ